Week 14: hello Asia

Na een goede nacht in de bungalow waren we er weer klaar voor. Fris en monter kropen we de fietsen op verder richting Thessaloniki. De nachten waren koud en de temperaturen kropen toch wel een graad of 3 onder de nul. De tent plooiden we met ijs op om hem ‘s avonds dan kleddernat op te zetten. Op één van de nachten vroor het -4, de natte stormkoorden van de tent vroren zo hard aan dat ze knakten. De stevige wind die avond zal daarbij ook wel geholpen hebben. De tent woog intussen al zeker een kilo of 3 meer en lekte aan alle kanten uit de zak. Bij onze laatste kampplaats voor Thessaloniki stond de binnentent ook nog eens blank door het niet meer weg te krijgen water. We besloten dus een nieuwe tent te kopen, ook één die op zichzelf kan staan. Een stuk kleiner en lichter ideaal en toegankelijker om ergens te kunnen opzetten.

Na Thessaloniki vertrokken we naar Kavala en beslisten we een boot te nemen naar het eiland Chios om zo Turkije te betreden in Cesme. Het zou ons wat minder koude nachten moeten opleveren (dachten we), maar vooral een pak geld besparen. Istanboel wouden we toch beiden niet door fietsen dus leek dit een ideale win-win situatie.

Zo gezegd zo gedaan…. we kwamen aan in Cesme en zeiden vaarwel aan Griekenland die volgens Google al ons thuisland bleek te zijn. Na het zoeken van nieuwe simkaarten vertrokken we richting Izmir de 3de grootste stad in Turkije. We wouden de stad zelf wel vermijden maar het lot besliste daar anders over. Enorme rukwinden de ganse dag lang. We reden met onze fietsen bijna liggend in de wind en werden dan door de vele passerende vrachtwagens naar de andere kant geslingerd. We besloten een heel stuk te voet af te leggen tot de banen terug wat breder werden omdat dit echt gevaarlijk was. Ze houden hier ook echt geen afstand, zo raakten ze tot 3 x toe de zijkant van men achterzakken gelukkig zonder gevolgen.

Op zoek naar een plek om de tent toch ergens op te zetten raakten we toch verzeild in de stad Izmir, een stad waar fietsen onmogelijk is. We klauterden nog 4 km met onze fietsen door de straten op zoek naar een hotel. Hellingen van 15 tot 25% waar geen enkele auto je wat ruimte verleend. Moe en met kuiten van staal vonden we ergens in Izmir een bed waar we rusten konden.

De volgende ochtend konden we het klim(duw)werk verderzetten en trokken we verder. Voorlopig staat de volgende tussen bestemming op Antalya waar we zullen zien naar het verder verloop Turkije-Iran…Israël…Saudi Arabië we zijn er nog niet aan uit. We kunnen er vannacht nog eens over slapen.

Momenteel in Turkije Selçuk.

Totaal: 5375 km gefietst en jawel onze 100ste dag vandaag incl. Athene stop.

3 gedachten over “Week 14: hello Asia

  1. Chapeau int kwadraat voor wat jullie presteren , Sterk !!! Nu wordt het waarschijnlijk moeilijk kiezen wat bestemming betreft hè , hou vooral rekening met jullie eigen veiligheid hè . Knuffffs aan beiden uit verre Beernem

  2. Ongelooflijk wat jullie allemaal verwezenlijken, je moet het maar doen.
    Jullie conditie gaan alle records overschrijden, top.
    Prachtige foto’s en mooie zichten.
    Zou zeggen blijven gaan, maar hou het veilig.
    Liever een omwegske maken dan in de brokken te zitten.
    Mega dikke smak knuffel

  3. Awesome post! Keep up the great work! 🙂

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

Translate »