Bye 2019, hello 2020. Ready set go!

Wat gedaan met onze tijd?

We zaten dus vast in Athene tot onze nieuwe fietsen klaar zouden zijn. Buiten af en toe een klusje te kunnen verwezenlijken voor Nikoz hadden we niet veel om handen. We kwamen op het idee om een open water duikcursus te volgen nog voor we naar Sofia zouden reizen. Na wat zoekwerk vonden we Aqualized Dive Adventures die het zag zitten om tussen de feestdagen door te werken. Dus achter 4 dagen en 8 duiksessies slaagden we beiden voor ons examen. Het waren lastige en koude dagen die veel van onze energievoorraad opsoupeerde. Maar de buit was binnen en dit diploma kan ons in Azië nog plezier bezorgen.

Sofia

We besloten de trein te nemen naar Sofia waar Eva een vriendin van Lies ons tegemoet zou komen. We vierden er het nieuwe jaar en leefden ons nog eens uit met wat meer budget dan anders. Ideaal om ons nog eens ten volle te ontspannen en ons gedachten van het wachten te doen vergaan. Het was intussen al de 3de januari toen we afscheid namen van Eva en het verlossend telefoontje kregen dat onze fietsen klaar waren.

Terug in Athene konden we achter onze nieuwe fietsen…en wat zagen ze er goed uit. De testritjes kunnen beginnen. We baanden ons door het ons al zo bekende Athene naar de top van Kesariani. Toch lastiger dan verwacht nu we de steun van de fiets zelf niet meer hebben. Maar goed ook bijna een hele maand stil gezeten en veel van onze opgebouwde conditie terug de vuilbak in.

Dag 83: Eindelijk terug weg

We noteerden wat er nog mankeerde en gingen achter hun waterfeestdag terug de shop binnen. Na wat sleutelwerk waren ze nu klaar om aan het echte werk te beginnen. We monteerden de zakken en reden nog 40 kilometer naar Marathonos waar we langs een drukke baan de tent neer ploften. De zon was vergaan en het vriezen was begonnen. Een koude eerste nacht terug op de baan

Dag 84: Kiezelpad no go

De volgende morgen baanden we ons terug een stuk naar boven van de reeds afgelegde weg. Na enige tijd besloten we een kiezelpad in te slaan wat achteraf niet het beste plan leek te zijn. Met beide remmen ingedrukt daalden we de kiezelpaden af…of rotspaden af. Eenmaal op het laagste punt was er geen mogelijkheid meer terug. Doorfietsen van klim naar klim tot we niet meer kunnen. Door de grote stenen en putten konden we niets anders dan afstappen en de fietsen omhoog duwen. Gelukkig waren deze fietsen veel lichter dan de vorige anders zaten we gewoon vast. We slalomden rond de ondergelopen wegen terug naar vaste baan…10 km verder en zo goed als uitgeput zaten we neer. Op dat moment werden we gepasseerd door andere fietsers die ook op weg waren naar Tessaloniki en ons wat extra energie gaven. 65 km

Dag 85: Zalige baan eh

Na gisteren planden we onze route toch iets beter uit. Geen onnodige “ het zal wel een goede weg zijn wegen” maar vaste baan. We hebben ten slotte nog steeds een 20 kilo mee. Mijn maag begon te knorren dus de middag was dichtbij en we hadden al 50 km op te teller. We hadden dus een rustige middag int verschiet. We bleven de vaste baan nog 30 km volgen toen we een ideaal kampplaatsje vonden. Ons achterwerk kon het stoppen alleen maar toejuichen want met onze nieuwe leren zadels is het nog wat inrijden geblazen.

Dag 86 : Op naar een warm bad

Terug een koude avond achter de rug met weinig slaap. We plooiden de nog steeds bevroren tent op en stelden de gps in naar Thermopylae waar er ons hotsprings stonden te wachten. We konden deze beiden wel gebruiken als ontspanning en hygiënische redenen. De zon scheen fel terwijl een koude bries tussen de bergen tegen ons in kwam waaien. En dan was het daar, ons eerste klimwerk met onze nieuwe fietsen, 700 meter hoogteverschil. De vesten gingen uit na een paar kilometer waarop later de pulls volgden. Amper 3 graden buiten en toch zweten als zot op hellingen die plots zelf boven de 20% stegen. Maar de tocht was het waard, na een fikse daling kwamen we aan, daar waar we ons badje al opgewarmd stond te dampen in de koele buitenlucht.

Dag 87 : Verschot en moe

De thermometer haalde de -4 vannacht en vooral Lies had afgezien van de koude. Met de bevroren was van gisteren op de fiets vertrokken we naar ons volgende vertrekpunt die we willekeurig bepaalden. Maar het weinige slapen zat Lies wat in de benen en bij het verschieten toen twee wilde honden aanvielen zat het haar even hoog. Die momentjes komen en gaan maar we beslisten om vandaag niet veel verder te gaan en het rustig aan te doen. We fietsten nog 25 km tot we een camping tegen kwamen die ook bungalows had. De keuze was rap gemaakt, stoppen en vanavond goed en warm slapen om onze energie terug op peil te brengen. We kunnen zo de laptop en gsm-laders terug voorzien van reserve.

We zullen blijven proberen de blog wekelijks up-to-date te houden maar we houden het nu zo goed als mogelijk op wild kamperen. Dus zonder elektriciteit is plat degelijk plat en geen wifi is geen update. Tot de volgende… misschien nog voor of in Turkije.

Totaal: 4356 km

3 gedachten over “Bye 2019, hello 2020. Ready set go!

  1. Avontuur genoeg! Ervaringen om nooit te vergeten!

  2. Wat een verhaal , heel straffff. Chapeau voor beiden en super chapeau voor Lies. Volhouden en blijven genieten van de momenten die zich voordoen . We horen/ zien het wel als jullie zonder elentriek komen te zitten . Take care & big huggggg

  3. Amai, is een heel evenement met vallen en opstaan.Super mega met jullie duikbrevet, moet een hele ervaring zijn.Chapeau voor jullie, je moet het maar doen van elektrisch naar gewone fietsen.Maar zo te zien racen jullie behoorlijk door👊. Blijven gaan we we geloven errin,gogogogo. Een mega dikke knuffel, love you two.💞

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

Translate »