Week 4: ain’t no mountain high enough

Dag 22: Modena dag 2

Zoals gepland bleven we 2 dagen in Modena waar we voor Lies een nieuwe pekkel konden gaan zoeken na een tuimelincidentje. Onze gastheer van onze warmshowers had wonder boven wonder een fietswerkplaats waar ze met een groep jongeren aan fietsen sleutelen. We konden dan ook daar een nieuwe pekkel voor Lies bemachtigen en de fietsen nog eens controleren voor we morgen de bergen intrekken. Oja we namen afscheid van onze trailer waar we teveel miserie mee hadden. Lomp en vaak te groot voor op te bergen bij mensen of zelf om ergens kort te kunnen draaien… Goodbye mr. Clumsy

Dag 23: het loopt niet spaak

Vandaag gingen we klimmen, een 1000 m hoogte met bergpassen met 10, 15, en zelf 20 % helling. We wilden 80 km verder geraken vandaag maar dit is ons helaas niet gelukt. We stranden een 60 km verder waar we noodgedwongen moesten stoppen… we zijn beiden kapot. We hebben er wel voor de duidelijkheid 68 gereden vandaag. Helaas moesten we een eind terug keren nadat onze routeplanner ons helemaal wou kapot maken. Een helling van 28% werd ons toch iets teveel. Zelf het duwen van de fietsen naar boven was geen optie te glibberig en de regen hielp niet mee. Terugkeren dan maar en een omweg volgen. Deze bleef plezant de 10 tot 17% helling aanhouden maar we meesterden ons erdoor. Helaas had mijn achterrem het begeven door de terugweg en alsook mijn 2 spaken, waarschijnlijk door het raken van een steen op de weg. Dat wordt morgen alweer sleutelen want voor vandaag gaan de lichtjes uit. Toch een 68 km verder en op 800 m hoogte met een prachtig uitzicht.

Dag 24: obligatie reparatie

Zoals gepland begon ik de ochtend met het demonteren van de achterkant van mijn fiets. Met het schakelsysteem en de rubberen ketting die in het achterwiel zijn ingewerkt wist ik al dat het een tijdrovend werkje ging zijn. Maar alles verliep vlot. Plaatste de nieuwe spaken en monteerde het achterwiel terug op zijn plaats en verving de remblokken. Maar de achterrem was nog steeds buiten gebruik. De hydraulic is er op een of andere manier uitgelopen. Een taxi nemen was te duur dus besloten we dan maar om voorzichtig de helling af te gaan naar een fietswinkel 15 km verder op. Helaas had mijn achterwiel terug andere plannen en besliste lek te lopen. Ideaal, een stukje ijzer van de binnenkant van de velg had mijn binnenband geperforeerd. Opnieuw demonteren en deze keer eerst afplakken voor ik de binnen- en buitenband er terug op legde. Daar stonden we dan mooi langs de weg met de fiets omgekeerd geparadeerd. Maar het kon niet blijven tegenzitten! Een vriendelijke Italiaan, die een woordje Frans kon, nam mij en m’n fiets mee naar een autogarage een 2 km verder op. Gelukkig was de man zelf een fervente fietser en kon hij ons uit de nood helpen met wat remvloeistof. Amper 15u30 en al 3 km verder, een prachtige dag toch. We besloten om nog tot de donker te rijden naar Ca Gennara, 30 km verderop.

Dag 25: op naar Florence

Eindelijk gaan we naar Florence. Het heeft ons toch wat moeite gekost maar we zouden er geraken. Nog enkele hoogtemeters en de berg af. We zaten op een 600 hoogtemeters en dus nog 200 meer om de top te bereiken, dus 85 km vandaag zou ons zeker lukken. We sprongen op onze fiets en starten met een mooie daling… die maar bleef dalen… en nog wat daalde. We zaten plots terug op 300 m en terug bijna met versleten remblokken. Oke “ the only way is up baby”. We smeerden onze benen in en begonnen er aan. De klok sloeg 12u en we zaten nog lang niet aan de helft van onze route. Maar we wisten dat het einde alleen dalen was en dat gaf ons hoop. De top: 820 m en gespannen kuiten. We vlogen de rest naar beneden en reden Florence binnen een pracht van een stad met fietsbanen die aangelegd zijn als slierten in een bord spaghetti. Wat een chaos en nergens structuur. Ik was opgelucht toen ik mijn fiets voor vandaag kon opbergen en de rust kon gaan opzoeken. We waren moe en uitgeteld maar toch 86 km dichter bij ons einddoel.

Dag 26: heuvelland Italië

We hadden beiden beslist om de benen wat rust te geven en besloten naar Siena te gaan die volgens de gps een 51 km verderop lag… vergeten op de navigatieknop te duwen. We hadden dus beslist om naar Siena te fietsen wat amper 78 km verderop lag. Niet veel rust voor benen en gewoon gaan. Een supermooi landschap om door te fietsen, helaas terug meer hoogtes dan laagtes. We laten ons steeds vangen aan hoe lastig dit heuvelland wel kan zijn. Maar zoals altijd waren we ook deze keer de bergen de baas en reden door 1 van de poorten Siena binnen. Hier kon ik me meer in vinden dan in Florence. Een pak rustiger en zeer mooi… tot het begon te water gieten. We besloten rap naar onze slaapplaats te vertrekken waar we voor de zoveelste keer kletsnat toekwamen. Maar we worden het al gewend, het is nu eenmaal die tijd van het jaar.

Dag 27: hotsprings

Voor we vertrokken kregen we van onze host nog een paar tips mee die op onze baan lagen. Dus stelden we de gps bij en vertrokken naar Bagni San Fillipo, waar we ons konden verwachten aan natuurlijke hotsprings. Zoals we al stilaan gewoon worden bereikten we de hoogtes met hellingen van 10 tot 20 % en daalden we met beide remmen tot onze vingers blauw staan. Door al dat gewicht mocht ik soms terugkeren al wandelend om Lies duwend de bergen op te krijgen. Gelukkig zijn het korte stukken waar we het echt moeilijk mee hebben. Na de korte bezichtigingen van onze host kwamen we aan in BSF. We sloten onze fietsen en daalden het pad af tot de hotsprings, na enkele foto’s waagden we ons zelf aan een verrassend warme duik. Zalige afsluiter van de dag, jammer en helaas moesten we nog een berg op om onze slaapplaats te bereiken. (81km)

Dag 28 : ‘t is net met de brommer

Een zalige dag gehad waar we nauwelijks moesten klimmen. Het was net een ritje met de brommer. Buiten hier en daar een kleine piek konden we ons vliegensvlug naar beneden banen. Ze hadden een helse regendag voorspeld maar die is gelukkig uitgebleven, buiten één vlaagje. We kwamen droog en wel toe in Marta. De remblokken van het achterwiel zijn wel bijna terug aan vervanging toe maar ik laat ze nog even voor wat het is. We bewonderden ‘Lago di Bolsena’ het grote meer waar het rustige Marta aan grenst. Een ideale stop voor het einde van week vier van onze tocht. (74km)

We besloten wel om meer te proberen wild te kamperen want warmshowers vinden we helaas niet meer en die hotels souperen al ons budget op. Dus vanaf morgen gedaan met luxe en beginnen we op spaarmodus. Totaal 1920 km gefietst

5 gedachten over “Week 4: ain’t no mountain high enough

  1. Een prachtige streek! Lago di Bolsena is mooi. Umbrië vind ik mooier, rustiger dan Toscane. De keuken is zeer lekker. Hopelijk krijgen jullie meer geluk met het weer.

  2. Amai, een helse rit met vallen en opstaan.Gelukkig zijn er lieve mensen met een helpende hand.Wel inderdaad prachtige foto’s,dorpjes waar wij anders niet zouden komen met de auto.Op naar week 5 met weinig pech en hopelijk veel meer zon.Dikke knuffels🤗🌞😘

  3. Zaliggg om te lezen allemaal! Ook al is het soms lastig en afzien. Blijf toch genieten van elk moment, want jullie ervaring daar is onvergetelijk! Met veel bewondering en ja ook veel jaloezie lees ik met veel plezier elk dagje verrader jullie verhalen…
    Dikke kus, voorzichtig en enjoy!!!

    1. Oooh danku 😁. Leuk om te horen.

  4. Geniet van Palermo. De komende dagen 19 gr en slechts 1 dagje regen. Hoopvol , geniet ervan , take care

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

Translate »